Peuterpubertijd: de Terrible Two’s

Terrible Two's

’s Ochtends haal je je dochter uit bed en je stelt voor te douchen voordat ze naar het kinderdagverblijf gaat: NEE! Gevolgd door hoog gekrijs. Ok prima, dan niet, op het KDV wordt ze toch vies. Maar die dikke trui krijgt ze niet aan, want het is 30 graden buiten. Hmmm, daar is mevrouw het niet mee eens en die scheur gaat weer wagenwijd open: NEEEEEEEEEE!! Ach, ze zal d’r dag niet hebben.

Beneden gekomen wil je een boterham smeren en je vraagt of ze pindakaas op brood wilt: NEE! Pasta? NEE! Wat dan? “Mama boterham maken…” Ok, net of dat ook maar iets scheelt, maar prima. Na de melk en de boterham (zonder korstjes, want die zijn VIES!) snel schoenen aan. Of nee, sandalen, nee, laarzen, nee, toch schoenen.

Achterop bij papa op de fiets? NEE! Wederom krijsen en gillen. Je bent blij dat het nog vroeg is, want er is nog niemand op straat. Straks denken ze nog dat je haar mishandelt. Op het kinderdagverblijf wil ze niet naar binnen: “NEE! Buiten spelen!”. Zucht, je bent blij dat je haar achter kunt laten.

Peuterpubertijd

Het klinkt als een vervelende ochtend, waarvan je hoopt dat het een uitzondering is. Maar nee, dit is de peuterpubertijd, oftewel de Terrible Two’s. Het is een fase zoals zovele; een fase die niet kort genoeg kan duren, want het is verschrikkelijk.

Ik zeg nee want ik ben twee!

Alle peuters komen vroeg of laat in deze fase. Op alles is het antwoord “NEE!” en krijgt meneer of mevrouw niet zijn/haar zin, dan is het krijsen geblazen. Om het minste of geringste wordt er gehuild en niet is goed. Paar “leuke” voorbeelden waarom er gehuild moet worden:

  • Het welbekende gebroken koekje dat in de maag toch kapot gaat
  • Geen pindakaas met boterhamworst op één boterham
  • De hond niet mogen slaan
  • Papa gaat niet op de juiste plek op de bank zitten
  • Niet onder de douche mogen kakken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *