Au, mijn vinger…

Pleister

Ik houd van koken. Nou ja, ik vind het leuk om uitgebreid te koken voor vrienden en familie, of gewoon lekker voor mijn vrouw. Speciale dingen uitproberen, meerdere gerechten testen, dat soort dingen. Dus niet de doordeweekse groenten-vlees-aardappelen. De ene keer een plank met tapas (want hip), de andere keer kreeft (want levend) en weer een andere keer moleculair koken (want anders).

Hamburger en Hotdog

Hamburger

Gisteren stond ik op mijn papadag ook weer in de keuken. Niet dat ik een onwijs uitgebreid gerecht in gedachten had, maar mijn vrouw wilde graag de hamburger die ik vorige week ook had gemaakt tijdens mijn “American Food avond”. En wie ben ik dan om nee te zeggen?

Hakken

Dus daar stond ik dan te hakken en te malen – ik moet ook duidelijk zeggen dat ik het snijden van de groenten en kruiden het minst leuk vind – tot ik plots het puntje van mijn wijsvinger in het (niet heel scherpe) schilmesje druk. Ik hoor me nog vloeken… Bloed, dus ook direct een pleister (met Nijntje erop!). Het is dus echt zo’n naar wondje, een beetje vergelijkbaar met een paper-cut.

The day after

Tsja, een wondje is vervelend, maar je komt er wel overheen. Meestal geneest het ook wel binnen een dag. Nachtje slapen en je bent weer de oude. Dacht ik… Dit wondje is dus zo naar dat het half open blijft staan. Niet dat het bloedt ofzo, maar gewoon naar. Bij iedere beweging voel je het: onder de douche, bij het inzetten van m’n lenzen en nu zelfs tijdens het typen (maar ik zet gewoon door!!). Ik hoop echt dat dit snel overgaat, want het is echt zwaar vervelend.

Oh ja, de weeën bij mijn vrouw zijn ook net begonnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *